امروز: سه شنبه 28 آبان 1398 برابر با 19 نوامبر 2019

   اخبار

   اخبار

سه شنبه, 07 آبان 1398

درحالي کــه رســانه هاي آنالیــن پــر از تصاویر متأثرکننده از خشــونتي اســت که این روزها توسط ارتش ترکیه به کردهاي ســوریه هموار شــده است. نژاد ترک و کردي که سال هاســت در حال مبارزه با یکدیگر هستند، بار دیگر در شمال شرق ترکیه در حال مبارزه اند. در آخرین تصمیمات، ترکیه با روســیه و آمریکا توافقاتي در مورد منطقه مرزي انجام داده اند که ترک ها با نظارت آمریکا در آن مســتقر شــوند و کردها به خــارج از آن منطقه مهاجــرت کنند. عمال ترکیه در حال مهندســي منطقه مرزي خود با سوریه از منظر نــژادي، قومي و جمعیتي اســت. در مورد آنچــه رخ داده، از آغاز عملیات تا ادامه آن، با ناظم دباغ، نماینده اقلیم کردستان عراق در ایران صحبت ُ کردیم. او معتقد اســت جغرافیاي منطقه کردي این وضع فعلي را به آنها تحمیل کــرده و البته اتفاقات ریزودرشــتي که در تاریخ این منطقه رخ داده است. شاید نگارش متن این مصاحبه براي مخاطب اندکي متفاوت باشد، چون ســعي کردیم به گویش کردي ایشان وفادار باقي بمانیم.

متأســفانه بار دیگر شــاهد یک حادثه کردي در منطقه هســتیم. به نظر شما چرا دوباره ترکیه دســت به حمله به منطقه کردي زده و شما نقطه حرکت این اتفاق را در چه مي بینید؟

بــه نظــرم آن سیاســتي که امــروز ترکیــه دارد انجامش مي دهد نه تازه اســت نه اولش است و نه ُ آخرش، چون مســئله کرد در خاورمیانه و در ترکیه، یک موضوع زنده اســت، هر روز، هر ماه و هر ســال وقتي شــرایطي پیش بیاید، ممکن اســت رخ بدهد. در طولي تاریخ، کــرد از فرصت هایي که پیش آمده، سعي کرده اســتفاده کند تا اســتقالل قومي داشته باشــد. خب، در منطقه بعد از جنگ خلیج [فارس] اقلیم کردســتان عراق به وجود آمد، بعدا خودشان علیه سوریه اقداماتي انجام دادند، نه فقط خودشان، حتي اروپایي ها، حتي عربســتان و کشــورهاي عربي گفتنــد در مدتي ما بشــار اســد را ســاقط مي کنیم. خب این فضا باعث شــد گروه هــاي مختلف وهابي و ســلفي، به وجود بیاید و یک جور وحدت میان این گروه هاي مسلح به وجود آمد که داعش را به وجود آوردنــد. کردهاي ســوریه در آن زمان باز فرصتي به دســت آوردند و با داعش جنگیدنــد، اما گویا فقط وظیفه شــان این بود که از منطقه خودشان حمایت کنند و اجــازه ندهند دولت ســوریه برگردد و اجازه ندهند آنجا داعشي ها و القاعده رشد کنند .

 یعني کردها هدفشــان این بــود که مراحل استقالل را طي کنند؟

نه مســئله اســتقالل نبود. اگر دقت بفرمایید در طول تاریــخ، کرد به اندازه اي که بــه دنبال حمایت از خودش و به دســت آوردن حقــوق خودش بوده به عنوان بشــر، ســعي نکرده که دولت داشته باشد، ولي شــرایط و عواملي به وجود مي آیــد که آنها را تشــویق مي کنــد که دولتي داشــته باشــند. ما هم خواستاریم. متأسفانه کشــورهایي که منافع ویژه اي در منطقــه داشــتند به نحــوي کردها را ســاپورت کردنــد، ولي چون که ســاپورت آنها سیاســي نبود امروز شــاهدیم آمریکایي ها خودشــان هم همکار ترکیه شــدند، هم عقب نشیني کردند و باعث شد که ترکیــه یک بار دیگر به آن منطقه حمله کند. چون از آینده آن منطقه ترس دارد. اگر کردها فردا در سوریه صاحب دولت بشــوند چه اثرگذاري ای درون کردها دارد، در ترکیــه یا مثال االن کــه علیه کردهاي عراق هســتند. به همین دلیل، به نظرم ترکیه این فرصت را پیدا کرد. شــاید ما امروز توافق هاي پشــت پرده را ندانیــم، ولي حتما ترامپ الکــي تلفني به اردوغان قــول نمي دهد کــه عقب نشــیني کنند یا شــاید از عقب نشیني سوءاستفاده کرده یا نه؟ طبق توافقاتي آن حدي بهش اجازه داده شــده کــه بیاید در عمق ســوریه. خب اینها باعث شــد که کردها در سوریه شــروع کنند به مقابله به مثل، بــه نظرم دلیلش هم همین است که اجازه نمي دهند اداره مستقل کردي به وجود بیاید تا کرد هرجایي دیگر باعث تشویق کرد ُ قسمت دیگر شــوند که به فکر تشــکیل دولت کرد دموکرات شوند. اگرچه ما شاهدیم امروز مخصوصا در اقلیم کردستان که بهترین منطقه اي که کرد آنجا اداره مســتقل در چارچوب فدرالیسم و در چارچوب قانون اساســي عراقي داشته باشــد تأکیدش بر این است که ما به دنبال راه حل سیاسي هستیم که طبق قانون اساســي این کشور باشــد که حقوق کردها در آن ثبت شده.

کردها الان در ســوریه مجبور شده اند دوباره به تعامل با دولت اسد بپردازند تا از آنها حمایت کنند. تجربه شکســت خورده برگزاري رفراندوم استقلال را هم یک ســال ونیم پیش داشتیم. چرا کردها مدام آزمون وخطــا مي کنند؟

اگر تعامل با دولت سوریه را دو، سه ماه پیش که در وضعیت عادي بودند با بشار اسد انجام مي دادند بیشتر به نفعشــان نبود تا اینکه الان مي خواهند این کار را انجام دهند؟ کارهایي که کردهــا دارند انجام مي دهند، نتیجه فشــاري اســت که روي آنهاســت. گفتــم کردها از فرصت هایــي که پیش مي آید مي خواهند اســتفاده کنند ولي متأســفانه کرد تجربــه خاصي و زیادي به دست نیاورده در طول تاریخ. البته ما در تاریخ تجربه زیادي داریم. در جنگ جهانــي اول و جنگ جهاني دوم، در جنــگ خلیــج [فارس] هم تجربــه داریم. اما همین شــرایطي اســت که اکنون پیش آمده. ما بدون توافق سیاسي شروع کردیم به همکاري براي سرکوب کردن دشــمن خودمان، به همین دلیل وقتي کل اروپایي هــا جمع شــدند، ترکیه هــم همین طور عرب هاي ســعودي هم همین طور، گفتند در مدتي کوتاه بشار ساقط بشه، خب کردها تو جایي که زندگي مي کننــد حق تبعیــت اون پیشــوا رو ندارند، یعني حق زندگــي، حق کارمندي، حــق دریافت خدمات، حق هیچي نداشــتند، این فرصــت که به وجود آمد خب چرا جزء هم پیمان هایي که قدرتشــان بزرگ تره نشــویم، آنها قول مي دهند که آینده ما آینده خوبي باشــد. حاال امروز شــاهدیم ترامپ برمي گرده میگه تــو جنگ جهاني اول و دوم کردها با آمریکایي ها کار نکردند، مگر ما کردهــا، دولت بودیم؟ کرد به عنوان هم نیشــتماني، هم وطنــي عراقي، ایراني، ســوري، ترکي جزء ارتش رســمي اون دولت بوده. به عنواني فردي تو اون ارتش شــرکت کردند، هرجا اون ارتش عراقي رفته، شــرکت کرده تو یک جنگی بین المللي یا تو یک جنگی اقلیمي، کرد هم بوده ولي او جرئت نداشــته بگه من به عنوان یک کرد با شــما هســتم به عنــوان هم میهن، به عنوان کشــوري که تبعیت و شناســنامه اش دستشــه، به جنگ رفته. ولي امروز شــرایطي پیش آمده تــو اقیلم کردســتان که میشــه به عنوان پیشــمرگ هاي کــرد همــکار باشیم. تو سوریه شرایطي پیش اومده و نیرو تشکیل شده وقتي اروپایي هــا و آمریکایي هــا نیاز بــه کمک بــا محلي ها داشــته باشن، بومي خودي باشن. خب کــرد آمادگــي داره کمک بکنه چون که مــا از روز اول داعش و دشــمن دونســتیم، به همین خاطر از ســوریه رفتن به جنگ داعــش. در جنــگ داعــش تو اقلیم کردســتان ۱۱هــزارو ۵۰۰ شــهید دادیم، ۲۳ هزار زخمي دادیم. خب تو سوریه هم همین طور. ما خون دادیم آنها اســلحه دادن. خب باید اسلحه دستم باشد که بجنگم. ولي متأســفانه بي نمکي و بي وفایي کردند. دلشــوره از این اســت که وقتي جنگ تمام مي شود، دیگر کردها رو کنار مي گذارند، از این اتفاقات تجربه مي گیریم. 

 دربــاره همین دو ســه مورد اخیــر، دیدیم کــه آمریکایي هــا آنجایي که خطر بــراي کردها پیش مي آید، پشتشــان را خالــي مي کنند. من از صحبت هاي شــما این را برداشت کردم که هنوز هم حمایــت آمریکایي ها براي تشــکیل دولت امیدوارید. درست برداشت کردم؟

نه، در طول تاریــخ هیچ وقت اعتماد و امیدي به آن کشورها نداشتم، چرا؛ چون تاریخ مطالعه کردم. تاریخ کــرد در خاورمیانــه اگر به صدها ســال قبل برگردیم، تو جنگي هوالکو، تو جنگي چنگیزخان، تو جنگي اســکندر مقدوني، تو جنگي مغول، تو جنگي بین ســلطان عثماني و شاه عباس تو همه ما شرکت داشــتیم، ولي هیچ کــدام از اســتحقاقات و حقوق خودمان را طبق توافقاتي که داشــتیم نگرفتیم. در جنــگ جهاني اول، ســایکس پیکو بــراي چي بود؟ اونجا قول ندادن با کردها دولت کردي تشکیل بدن حتي قول دادن که اســتفتا بشــه تو عراق. خب چه کاري کردند کردســتان رو تقسیم کردند بعد از جنگ جهاني دوم همین طور. روســیه از قاضي محمد کرد در مهاباد براي تشــکیل دولتي کردي پشتیباني کرد، ولي وقتي به منفعت خودش رســید، عقب نشــیني کرد و قاضي محمد اعدام شد. بعــدا انگلیس در عراق آمد حقــوق عراق را در دســت گرفت و از ملک محمود ساپورت کرد، ملک محمود به عنوان ملک کردســتان در سلیمانیه اعالم حکومتي کردستاني کرد، باز هم هواپیماي انگلیسي آمدند ملک محمود را اســیر کردنــد و بعدا او فوت کرد. بعــدا کودتاي عبدالکریم قاســم که شــد، در کودتا کرد شــریک شد چون احســاس کرد شرایطي پیش میاد اون نظام را ســقوط بدیم، کرد شریک شد تا بتونه با این شــراکت حقشــو بگیره. ولي چه کاري کردند، هیچي. با فروپاشــي صدام حسین هم بحث همین طور بود، قدرتمندترین نیرو در عراق، کرد بود. تا امروز که بیست و خرده اي سال گذشته چه تضمیني از عراق به صورت قطعي گرفتیم. ولي همین به نظر من تاکتیکي و مرحله ای اســت. مــا در عراق قانون اساسي داریم و حقوق شده که ما نیازش داریم، خب بیان اجــراش کنن. به همین خاطر مــا کردها درک مي کنیم و لمس مي کنیم که چه کســي باوفاســتا بي وفاســت؟ ولي گفتم ما تو شرایطي هستیم که وقتــي مي افتیم توي چاه خب ســعي مي کنیم اول خودمــون رو نجات بدیم، بعدا ســعي مي کنیم که حقوق خودمونو بگیریم.

بســیار خب نظرتان را درباره توافق کردهاي ســوریه با دولت اســد نگفتید؛ انتظار دارید این توافق به نتیجه خوبي برسد و کردها کمتر آسیب ببیند

ببیند. من انتظار دارم آسیب کردها از جنگ کمتر بشود، ولــي فکر مي کنم رســیدن به حقوقشــان هم کمتر باشــه، چراکه در شــرایطي که کردهاي اونجا دارن با ســوریه توافق مي کنند، قبال اون شرایط زیاد پیش آمده، به عهدشــان وفا نکردند، ولي امروز با تســلط روسیه در منطقه زیاد توافقات سیاسي نیست، بلکه توافقات نظامیــه، از توافقات نظامــي همین حرف ترامپ درمیاد که میگه ما اسلحه دادیم پول دادیم، دیگه تمام شد.

وقتي که در شــرایط بحراني نظامي هستید، نمي شود انتظار توافق سیاسي داشت؛ مي شود؟

گفتــم به همین دلیل ما نرفتیم توافقات سیاســي انجــام بدهیم؛ ولي مــن اینجا تأکیــد مي کنم که اگــر در آینده راه حل سیاسي که مورد رضایت طرفین باشــد، به دســت نیاید، باز این مشــکالت بروز مي کند. یعني جنگ تمام شــدني نیست، در طــول تاریخ این بــوده؛ ولي اتفاقاتــي پیش آمده، ســرکوب شده؛ ولي بعدا که فرصتي پیدا شده، زنده شده.

 

--///ما ترکیه را درک مي کنیم. به خاطر موضوع پ ک ک بیشتر از ۳۰ سال است که در ترکیه مي جنگند، هر سال یک بار، دو بار حمله کرده؛ ولي نتیجه اش چه شده؟ فقط این کافي است که مي گوییم ۳۰ سال است. یعني چه؟ یعني از روز اول تا امروز این حمله ها نتیجه اي نداده. چه ترکیه چه پ ک ک به خواسته خودشان نرسیدند. درباره این موضوع اگر راه حل سیاسي قطعي در چارچوب قانون اساسي پیدا نکنند، مسلم است که باز زنده مي شود///--

بســیار خــب. مي خواهــم بپردازیم به پیش زمینه پ ک ک در ترکیــه. وجود این خطر براي ترکیه را چقدر در اقدام به حمله مؤثر مي دانید؟ ترکیه همین ادعا را در زمان حمله به عفرین هم داشت.

ما هم این نگراني ها را داریم و درک مي کنیم، چه ترکیه باشد چه ایران. ُ کال جغرافي کرد در منطقه تقســیم شــده است. این نگراني هم نگراني ماست از اقلیم کردستان هم نگراني کشورهاي همسایه اســت. ما ترکیه را درک مي کنیم. به خاطر موضوع پ ک ک بیشتر از ۳۰ سال است که در ترکیه مي جنگند، هر سال یک بار، دو بار حمله کرده؛ ولي نتیجه اش چه شده؟ فقط این کافي اســت که مي گوییم ۳۰ سال است. یعني چه؟ یعني از روز اول تــا امروز این حمله ها نتیجه اي نداده. چه ترکیه چه پ ک ک به خواســته خودشــان نرسیدند. درباره ایــن موضوع اگر راه حل سیاســي قطعي در چارچوب قانون اساســي پیدا نکنند، مسلم است که باز زنده مي شود.

 

شــما نماینــده اقلیم کردســتان عــراق در ایران هســتید. بفرمایید دفتر اقلیم در اربیل چه رایزني هایــي کرده؟ آیا آقــاي بارزاني براي حل مسئله تالشي کرده، تاکنون ما فقط بیانیه سیاسي از سوي اقلیم را دیده ایم.

به نظرم خود بیانیــه و اطالعیه گام اولیه خوبي اســت. حکومت اقلیم کردســتان چه رئیس اقلیم چه نخســت وزیر به عالوه رئیس احزاب کردســتاني همه شــان اطالعیه اي صادر کردند، مسلم است که پیرو اطالعیه حتما حمایت سیاســي هم وجود دارد که از طرفیني کــه با آنها رابطه دارند، درخواســت کنند تا فضایي براي مذاکره ایجاد شود. همه پیام ها در اقلیم کردستان پیام توقف جنگ است؛ چون اوال جنگ ویراني و کشت و کشتار به وجود مي آورد. جنگ آوارگي مي آورد. به عالوه ایــن چیز مهم در منطقه، داعش اســت. پیش مرگان اقلیم کردســتان قرباني دادنــد و نیروهاي کرد ســوریه و کوبانــي با داعش مبارزه کردند و توانســتند داعش را سرکوب کنند. تا این لحظه ما فقط در جنــگ علیه داعش برنده ایم؛ ولي براي نابود کــردن و از بین بردن داعش نه؛ چون که باید به فکر دالیل به وجود آورنده داعش باشــیم. اگر آن دالیل از بین نرود، هر وقتي شرایط فراهم شد، دوباره زنده مي شود؛ چون یک جور ایدئولوژي است. به همین خاطر امروز اقلیم کردستان هدف و آرمانش این اســت که این جنگ متوقف شــود و تأکیدمان بر مسئله مبارزه علیه تروریسم داعش باشد.

 

 خب ممکن است ســفر یا مذاکره اي در پیش باشد از سوي طیف اقلیم کردستان عراق با ترکیه بــراي توقف این موضوع یا مثــال از دولت عراق بخواهید که در این باره کمکي بکند یا نیرو و کمک نظامي اعزام کنید؟

نه، ما در حوزه نظامي دخالت نمي کنیم. مسائل دیگــر از راه هــاي مختلف پیگیري مي شــود. من از این تماس ها اطالعي نــدارم. رابطي که بین ترکیه و عراق و کشورهاي دیگر وجود دارد، آن رابط دارد کار خودش را انجام می دهد.

برخــي موج هاي رســانه اي دربــاره تحریم کاالهاي ترک در حمایت از کردهاي سوریه به راه افتاده است. نظر شما چیست؟ 

مــا گفتیــم کــه احساســي کار نمي کنیــم. مــا نمي توانیــم کاالهاي ترکــي را تحریــم کنیم؛ چون یــک روز ترکیــه با کردهــا در ســوریه مي جنگند یا فردا اتفاقــي در ایران پیش بیایــد... . ولي به لحاظ معنوي و روحي، احساساتي را که دارم، در اطالعیه بیان مي کنم؛ مثال وقتي که اقلیم کردســتان میزبان پناهنده هاي کرد سوریه مي شود. در اقلیم کردستان خود به خود این کارهاي انساني انجام مي شود؛ مثال گروه هاي پزشکي و درماني مي روند آنجا، زخمي ها را درمــان مي کنند؛ ولي من به صورت احساســاتي نمي توانم بگویم فردا نیروهاي پیش مرگ مي فرستم با کردهــاي ترکیه یا بــا کردهاي ســوریه در جبهه بجنگند. این کار باعث مي شــود من از بین بروم؛ ولي کال حفظ خودم و منفعت همه را در همراهي کردن مي بینم؛ نه دشمني کردن.

برایم جالب اســت که به قطعیت مي گویید نمي توانیــد درباره مــراوده با ترکیــه تصمیمي بگیرید.

نه، نمي توانیم. نیازهاي اساســي اقلیم کردستان عراق در شرایط کنوني بیشتر از ترکیه مي آید.

نه از عراق، نه از ایران؟

نه، مثــال در اقلیم کردســتان باالي هــزارو ۷۰۰ شــرکت ترک فعال است؛ ولي شــرکت هاي ایراني در درجه دوم هســتند؛ اما به حدود ۳۰۰ شرکت هم نمي رســد. حاال شــما نتیجه کار هزار و ۷۰۰ شرکت را با ۳۰۰ شــرکت برآورد کنید. موضوع دوم، مسئله ارتباطات خارجي ما اســت. ایران تحریم اســت، به خاطر همین هم مشــکالت زیادي دارد. سوریه هم مشــکل جنگ و درگیري و تحریــم دارد. خب کدام راه براي اقلیم کردســتان عــراق مي ماند؟ گفتم ما جغرافیاي حساسي داریم. این جغرافي به ما تحکم مي کند. مــا از این کارها نمي توانیم انجام بدهیم. نه اینکه نمي خواهیــم، نمي توانیم. حتي اگر بخواهیم، نمي توانیم.

 

 

روزنامه شرق شماره ٣٥٦٠ تاریخ ٠٨/٠٨/٩٨  صفحه ١٥

یکشنبه, 14 مهر 1398
همدلی| نماینده اقلیم کردستان عراق در ایران می‌گوید: در کنار اعتراض مردم عراق، عوامل خارجی هم وارد عمل شده‌اند و تلاش کرده‌اند از تظاهرات مردمی به نفع خودشان سوءاستفاده کنند.
«ناظم دباغ» نماینده اقلیم کردستان عراق در ایران در گفت‌وگو با روزنامه همدلی درباره ارزیابی خود از حوادث اخیر عراق میگوید: این وضعیت امروز عراق نتیجه رفتارها و کارهای گذشته در این کشور است. در واقع نتیجه کارهای دولت و سیاستمداران عراقی است. کارها و رفتارهایی که منجر به افزایش بیکاری و همچنین رشد فساد شده است. در نتیجه این رفتارها، جوانان عراقی ناراضی و عصبانی هستند.
دباغ ادامه می‌دهد: در کنار اعتراض مردم عراق، عوامل خارجی هم وارد عمل شده‌اند و تلاش کرده‌اند از تظاهرات مردمی به نفع خودشان سوءاستفاده کنند. این عوامل خارجی با وارد شدن به تظاهرات مردم عراق تلاش کردند به مکان‌های دولتی حمله کنند و آن‌ها را به آتش بکِشند یا مردم را بکُشند. در واقع آنان خواسته‌اند تصویر دیگری از صحنه اعتراضات مردم عراق را به نمایش بگذارند.
نماینده اقلیم کردستان عراق تاکید می‌کند: با این وجود حالا تقریبا همه سیاستمداران و رهبران سیاسی عراق بر این باور هستند که باید صدای مردم عراق را شنید و دست به اصلاحات زد. اما نکته اینجاست که در عملی شدن این اصلاحات، سیاسیون باید خواست عمومی مردم را مورد توجه قرار دهند و از تلاش برای حفظ منافع فردی و حزبی پرهیز کنند تا مبادا دوباره فساد جدیدی ایجاد شود.
دباغ درباره تحلیل خود از آینده این اعتراضات می‌گوید: من بر این باور هستم که وضعیت امروز عراق نتیجه گذشته است. اگر امروز مردم و جوانان عراقی به خیابان آمده‌اند به خاطر رفتار صاحبان قدرت در سال‌های گذشته است. حالا مدتی می‌گذرد و احتمالا مردم نیز آرام‌تر می‌شوند، اما نکته اینجاست که اگر وضعیت تغییر کند و صدای مردم عراق شنیده شود و به خواست و مطالبه آنان رسیدگی شود که این بهبودی و آرامش ادامه می‌یابد، اما اگر در وضعیت عراق تغییری ایجاد نشود، احتمال تکرار این حوادث وجود دارد.
او درباره تاثیر حوادث این روزهای عراق بر روابط این کشور و سایر همسایه‌ها می‌گوید: عوامل خارجی که در این تظاهرات و اعتراضات وارد عمل شدند از دو نکته خوشحال نیستند و به‌شدت تلاش می‌کنند آن را بر هم بزنند. آنان نسبت به بی‌طرفی عراق در کشمکش‌های خاورمیانه و تنش‌ها و درگیری‌هایی که در خاورمیانه وجود دارد، ‌خوشحال نیستند و در واقع می‌خواهند که حداقل اگر عراق وارد عمل نمی‌شود موضع‌گیری کند و بی‌طرف نباشد. از سوی دیگر آنان از روابط حسنه ایران و عراق ناراحت هستند. در نتیجه تلاش می‌کنند عراق را از این دو موضع بی‌طرفی و روابط حسنه با ایران خارج کنند.
 
یکشنبه, 14 مهر 1398

 امروز عراق در شرایطی است که می‌تواند سر پای خودش بایستد و مستقل باشد. ازهمین رو شکل گیری تظاهرات‌ها ازاین روست تا این هدف محقق نشود و صحنه عراق و امنیت آن به هم بریزد. کسانی که امروز عامل برهم زدن وضعیت عراق هستند، کسانی هستند که منافع‌شان در استقلال و ثبات عراق نیست. آن‌ها با تشکیل تظاهرات به روی دولت فعلی فشار می‌آورند.

من اتهامی‌به گروه، افراد یا اشخاصی که باعث این اتفاق شده اند نمی‌زنم. اما معتقدم بعد از صدام هرزمان که عراق احساس برقراری امنیت می‌کرد، آشوبی به وجود می‌آید تا نشان دهند که در عراق ثبات وجود ندارد. امروزهم تلاش‌هایی علیه عادل عبدالمهدی انجام گرفته است .
این تظاهرات با تظاهرات قبلی مشترکاتی دارد. در زمان مالکی، عبادی، اکنون عبدالمهدی شرایطی پیش آوردند که باعث ناامنی شود و سپس مدعی می‌شوند که باید نخست وزیر تغییر پیدا کند .
درهمه این تظاهرات همواره اصلاحات، تغییرات و ... را مطرح و علیه دولت شعار می‌دهند. اما این اعضایی که هم اکنون حاکم هستند و در پارلمان حضوردارند مگر همان‌هایی نیستند که با رای مردم انتخاب شدند؟ به نظر می‌رسد کسانی که امروز این تظاهرات را به راه انداخته اند کسانی هستند که در دولت فعلی منفعت یا سهمی‌نبردند و معتقدند به حق خودشان نرسیده اند .
عده ای موضوع شرایط بد اقتصادی را از دلایل این تظاهرات می‌دانند ولی به هر حال این راهم باید گفت که درآمدهای نفتی عراق طی این مدت بهبود یافته است . هرچند که جنگ داعش وجود دارد و مطمئنا خواست‌هایی هم تظاهر کنندگان دارند که به حق است، اما امروز برخی از کسانی که در قدرت وحکومت عراق هستند جزو گروه‌های اپوزیسیون نیز هستند یعنی هم حاکمند و هم جزو مخالفین . وقتی که خود آن‌ها نیز
نقشی در حاکمیت دارند دیگر چرا باید شاهد این اعتراضات و نارضایتی‌ها باشیم . این نکته را هم اضافه کنیم که یکی از عوامل تاثیر گذار در همه تظاهرات‌های عراق این است که همیشه عراق را به طرفداری با ایران متهم می‌کنند. در حالیکه عراق همیشه مستقل بوده است.
به هر روی درصورتی که مجموعه دولت عراق به دنبال ایجاد راه حل مناسب برای بهبود اوضاع نباشد ممکن است این تظاهرات دنباله دار شود، هرچند که فکر نمی‌کنم این تظاهرات به سقوط دولت منجر شود اما در مجموع تداوم آشوب‌ها ممکن است احتمال سقوط دولت را هم افزایش دهد. این نکته را نیز باید اضافه کرد که نا امنی در عراق همیشه مشکلاتی برای ایران هم ایجاد می‌کند؛ امنیت عراق و ایران بی ارتباط باهم نیست.

 http://aftabeyazd.ir/?newsid=144947

یکشنبه, 14 مهر 1398

وضعیت امروز اقلیم کُردستان از مرحله سخت و دشوار و حساسی عبور می‌کند و هیچ چیزی از بحران و وضعیت گذشته، از بحران اقتصادی و جنگ بر علیه داعش و مرحله پس از رفراندوم و نتیجه اعلام اقتصاد خودکفا و مستقل کم‌تر ندارد. 
همه نتایج به این ختم شد که به جای به کار گرفتن وضعیتی مناسب که بتوانیم از راه گفت‌وگو و تفاهم به این آرزو برسیم و استقلال کُردستان را اعلام کنیم که اقتصادی مستقل و خودکفا داشته باشد و برای موفقیت پروسه استقلال اقلیم در بهترین وضعیت، اما کسانی که خود را به عنوان پشت و پناه و حامی مردم کُرد و نیروی پیشمرگه کُردستان می‌دانستند، تنها از نیروی پیشمرگه سپاس و تشکر می‌کنند و در حال تشویق و ترغیب برای بازگشتی دوباره به عراق و حفظ یکپارچگی عراق و متعهد بودن به قانون دائمی عراق هستند. 
رهبری سیاسی همه جناح‌ها به ناچار نتیجه رفراندوم [همه‌پرسی استقلال اقلیم کُردستان] را با اقدامی سیاسی معلق کردند و به طور عملی، متعهد بودن خود را به رأی صادره دادگاه فدرال عراق اعلام کرده و این معنی را رساند که خواب استقلال در گور دفن شد ... تا تلاشی دیگر ... 
امروز که مردم کُردستان به مرحله‌ای دیگر رسیده است و مرحله‌ پس از برگزاری رفراندوم و نتایجش و مرحله پس از برگزاری انتخابات پارلمانی و مجلس کُردستان و تشکیل حکومت اقلیم است. 
انتخاب رئیس جدید اقلیم کُردستان و متخصص و آگاه به سیاست گذشته اقلیم و تشکیل حکومت به شیوه‌ای جدید از میان سه نیروی اصلی اقلیم که حزب دموکرات کُردستان [پارتی] و اتحادیه میهنی کُردستان [یه‌کیتی] و جنبش تغییر [گوران] و احزاب بعدی داخل پارلمان. بقیه جربان‌های دیگر نیز به حکومت راه نیافتند. 
همه این‌ها در گذشته سهیم هستند و در امروز هم مشترک هستند و از چگونگی اداره کردن و مدیریت [اقلیم] و از دلایل بروز همه آن بحران‌های خوب و بدی که اتفاق افتادند، آگاه هستند، به همین دلیل می‌توان از تجارب گذشته با مشارکت و همکاری بهره جست تا این پروسه جدید را به سوی موفقیت و ساحل آرامش سوق دهند، که دیگر بیش از این مردم ما دچار بحران نشوند و با یک بحران دیگر، بحران‌های قبلی فراموش نشود. 
این فرصتی که امروز در اقلیم کُردستان و عراق پیش آمده است، فرصتی مهم و مفید است برای این که بتوانیم از راه گفت‌وگو و هم‌چنین پیام و سخت مشترک و با یکپارچگی و اتحاد، موفقیت‌های بزرگی را به دست بیاوریم. نتایج 
این مسئله را به اثبات رساندند که برآشفتگی و تنش و عصبانیت برای تأمین کردن منافع حزبی و شخصی و اقتصادی، تنها ما را به سوی سراشیبی و دره نابودی خواهد برد. 
انحصاری رفتار کردن و مقید بودن به منافع سیاست خارجی و طرفداری کردن از کسانی که در منطقه منافع خاص خودشان را دارند، که هرگز مواضعشان هیچ چیزی از قبل و بعد از برگزاری رفراندوم و اعلام اقتصاد مستقل و خودکفا در زمان پس از آن پروسه کمتر ندارد. 
جدای از بازگشت به بغداد و زیر بار رفتن قرضی فراوان که باید عوارض و تبعات آن را اقلیم کُردستان و کورد بدهند و به بحرانی دیگر گرفتار بشویم. اقلیم کُردستان ضروری است که بهتر به فکر منافع خودش باشد، تا دیگر فرزندان خودمان را قربانی دیگران نکنیم. 
گذشته مردم کُرد پر از تجربه و مبارزه و موفقیت و در بعضی مواقع شکست است. در بسیاری از موارد که گذشته رسانه‌های جناح‌ها و احزاب سیاسی را مرور می‌کنیم، نتیجه خوبی به دست نمی‌آوریم. بلکه پر از طعنه و اتهام و تهمت زدن به یک‌دیگر است که هم‌دیگر را نالایق و خائن دانسته‌اند. یعنی هیچ کسی به گذشته دیگری رحم نکرده است و تنها خودش را غمخوار و دلسوز و پیشمرگه دانسته است و دیگری را هیچ، بدان معنی که به گفته تمامی آن‌ها، همه هیچ هستند. هیچ کسی دلسوز نبوده است و نباید این مسئله مهم فراموش شود که همه در جبهه مردم بوده‌اند و هر کدام بر حسب توانایی و ساختار وجودی خودش در هر زمینه‌ای که بوده است، در جنبش مبارزات آزادی‌خواهی مردم کُردستان سهیم بوده و مشارکت داشته است. 
چرا تمامی این تجارب درخشان را فراموش می‌کنیم و بهترین و موفق‌ترین تجربه را جلوی چشمان خودمان نگذاریم و با همان احساس و موضع کار و تلاش هیئت تأسیس جبهه متحد کُردستانی و طراحی و برنامه‌ریزی این قیام مردمی و مجریان و اقدام کنندگانش را در پیش نگیریم؟ مگر از یادمان رفت که همه تلاش می‌کردند که بیش‌ترین مسئولان را در رهبری کردن برنامه و پیاده کردن طرح و راهبری قیام سال 1991 کُردهای عراق داشته باشند و خوشبختانه تمامی ما برای موفقیت این قیام یک‌دست و متحد بودیم و زیباترین شعار که روانش همیشه شاد و یاد و خاطره‌اش در احساس و درون ما و کارهایمان همواره زنده و جاودان باشد، مرحوم جناب «مام جلال» که صاحب شعار آشتی کردن عمومی بود، در نوروز سال 1984 میلادی همه کسانی که در جبهه مردم بودند و حتی بر علیه مردم بودند، در آن روز برای قیام با نیروی پیشمرگه و شانه و بازوی افراد مسلح که قیام را با موفقیت به انجام رساندند و آن را به امروز رساندند. 
هر کسی با تعریف و تمجید از شاخ و بال خود، دیگری را به سنگر خیانت متهم می‌کند و به نظرم دشمن نیز به قول 
معروف که بر طبق گفته همه، همه هیچ هستیم (البته با عرض معذرت). بلی همه کورد هستند و همه به اندازه خودشان قربانی داده‌اند و خون ریخته‌اند. اگر همه ما با ایثار و فداکاری و دوری کردن از خواسته‌های فردی و حزبی و حفظ کردن منافع شخصی به میدان بیاییم، با اطمینان می‌توانیم بگوییم که یک بار دیگر به سوی اتحاد همه اقشار مردم کُرد، همان موفقیت را به دست می‌آوریم که به علت قیام مردمی به دست آوردیم. یعنی بیایید که همه ما برای همه و برای مردم کورد باشیم و فکر و اندیشه و نیروهای خود را متحد و یکپارچه کنیم. 
در این جا ضروری می‌دانم که درخواستی به همه متفکران، سیاستمداران، نویسندگان و ناظران سیاسی و اجتماعی ارائه کنم، اگر در مدت زمانی مشخص هم باشد، خود را بر حذر بدارند از نوشتن و اعلام نظراتی که تخم نفاق و جدایی و دشمنی را عمیق‌تر می‌کند و می‌خواهم که بیش‌تر به موضوع اتحاد و همدلی و سخن و پیام مشترک و تأمل در حساسیت‌های گذشته بیاندیشند، زیرا امروزه به شیوه‌ای دیگر در عراق آشوب و ناآرامی به وجود می‌آید. 
حکومت اقلیم باید بسیار هوشمندانه به این اتفاقات و رویدادها بیاندیشد که امروزه در استان‌های عراق می‌گذرد و به خوبی به این شعار و موضوع مهم دقت کند که در ورای مسائل آموزشی از آن صحبت می‌شود، بسیاری هستند که چشم دیدن وضعیت امروزه در اقلیم کُردستان و عراق را ندارند، موضوع تغییر قانون اساسی و تعیین بودجه و شعارهای مختلف که از آینده عراق بحث می‌کنند، پس اقلیم کُردستان هم بخشی از این عراق است. 
کُرد دارای تجربه‌ای تلخ است با هیئت برپایی کودتاهای عراق از زمان سقوط حکومت پادشاهی تا به امروز. درست است که مردم ناراضی و تظاهر کننده عراق درخواست حقوق روای خود را می‌کنند و آن چه که روی می‌دهد، نتیجه است؛ اما محرک‌ها و مشوق‌های فراوان و برنامه‌های پنهانی را در بر می‌گیرد که بسیار حساس هستند و کردها اگر در زمان امروز به فکر آن نباشند، به نتیجه‌ای دیگر خواهد انجامید. 
هم‌چون دیگر تلاش‌هایی که برای سقوط حکومت بشار اسد در سوریه انجام شد، در ابتدا برای ایجاد انحراف یک کُرد را به ریاست انجمن میهنی سوری برگزیدند و سپس یک فرد مسیحی و در حال حاضر چه شده است..؟؟!! 
یک وضعیت جدید در عراق پیش رویمان است و هر دو طرف مسئله در آن وجود دارد که می‌تواند آینده‌ای خوب باشد و می‌تواند بر عکسش هم باشد. راه حل گفت‌وگوی حقیقی و خود را برحذر داشتن از طرفداری کردن از مناقشه‌های منطقه بیش‌تر حقوقمان را تأمین خواهد کرد و تجربه گذشته هم این را نشان داده است که در زمان‌هایی که همه ما با هم و متحد و یک‌دست و دارای یک موضع مشترک بوده‌ایم؛ بیش‌تر هم به اهدافمان نزدیک شده‌ایم و دوباره می‌گویم بیایید که همه ما برای همه و برای مردم کُرد باشیم، این قدم‌ها را برداریم که ما را به ساحل آرامش و سرمنزل مقصود و موفقیت می‌رساند. 

«ناظم دباغ» نماینده حکومت اقلیم کردستان عراق در ایران 

شنبه, 06 مهر 1398

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com): «ناظم دباغ» نماینده حکومت اقلیم کردستان عراق در ایران گفت: در حکومت‌های گذشته عراق، ما ارتباط تنگاتنگ و بسیار خوبی با عربستان سعودی داشتیم و این سابقه، خود باعث ایجاد این امکان برای عراق شده است. به همین دلیل، من خوشبین هستم و امید دارم که این امکان وجود دارد که عراق بتواند این پل ارتباطی دو طرفه برای تنش‌زدایی را ایجاد کند. 

نامه نیوز ـ گروه سیاست: یکی از مسائلی که در سال‌های اخیر، نگاه‌ها را بیش از گذشته حول بحث کشور عراق و جایگاه آن در فرآیندهای دیپلماتیک به خود جذب کرده، نقش مهم این کشور به‌عنوان یک بازیگر مهم منطقه‌ای و دارای تنوع مذهبی شیعه و سنی در میانجیگری میان تخاصمات مختلف است. در روزهای اخیر که بحث میانجیگری عراق بین ایران و عربستان سعودی داغ است، به سراغ «ناظم دباغ» نماینده حکومت اقلیم کردستان عراق در ایران و کارشناس مسائل بین‌الملل رفتیم تا درباره جزئیات این میانجیگری و توان این کشور در برقراری دوباره ارتباط اطلاعات بیشتری بدست آوریم:

 

با توجه به بحث مطرح شده در رابطه با میانجیگری عراق میان ایران و عربستان و سفر اخیر نخست وزیر کشور عراق به ریاض برای مذاکره، به نظرتان آیا عراق در شرایط فعلی توان چنین توان دیپلماتیکی را دارا است؟

البته با توجه به چراغ سبزهای موجود برای مذاکره میان دو کشور، این سوال را ابتدا باید از شما {ایرانی‌ها} پرسید (خنده). اما اولا باید یک منظومه امنیتی در منطقه ایجاد شود که در این رابطه، بسیاری از کشورها از جمله ایران به سراغ عراق آمدند. نکته دوم این است که اگر به یاد داشته باشید، نخست وزیر عراق ابتدا به چین رفت و پس از انجام پاره‌ای از مذاکرات به عربستان سعودی آمد و با مقامات این کشور دیدار و گفتگو کرد.

از اینجا به‌بعد، دیگر بحث میانجی مطرح نیست بلکه ایران و عربستان باید ببینند که می‌توانند تحت شرایطی با هم وارد تعامل شوند یا خیر. اما همین که مقامات سعودی قبول کردند که نخست وزیر عراق این مسئله را در داخل خاک عربستان سعودی به‌صورت جدی مطرح کند، خود روند و گامی مثبت است.

 

اخیرا روزنامه سعودی العرب نزدیک به حکومت این کشور، مدعی شده که عراق کشور بی طرفی نیست و اتهاماتی را هم وارد کرده است. آیا رابطه خوب عراق با ایران مانعی در جهت تحقق اهداف دیپلماتیک این کشور در منطقه نیست؟

ما پنهان نمی‌کنیم که عراق و جمهوری اسلامی ایران رابطه بسیار مثبتی وجود داشته و به نظر من هم در آینده نیز، ادامه خواهد داشت. عراق اتفاقا به دلیل وجود همین رابطه حسنه، چنین ابتکاری را برای پادرمیانی میان این دو کشور مهم منطقه انجام داده است. نخست وزیر، رئیس جمهور و رئیس پارلمان عراق در پیشبرد این هدف دیپلماتیک، بسیار جدی هستند و اتفاقا شرط بی‌طرفی را نیز رعایت می‌کنند. همکاری و دوستی ایران و عراق امری روشن است. ولی نباید فراموش کنیم که از نظر نژاد، قومیت و زبان؛ عراق کشوری از جنس سایر کشورهای عرب منطقه بوده و از این نظر به عربستان هم قرابت دارد و این باعث می‌شود در رابطه با عربستان نیز ما نزدیکی‌هایی داشته باشیم و بتوانیم نقش میانجی را ایفا کنیم.

در حکومت‌های گذشته عراق، ما ارتباط تنگاتنگ و بسیار خوبی با عربستان سعودی داشتیم و این سابقه، خود باعث ایجاد این امکان برای عراق شده است. به همین دلیل من خوشبین هستم و امید دارم که این امکان وجود دارد که عراق بتواند این پل ارتباطی دو طرفه برای تنش‌زدایی را ایجاد کند.

سه شنبه, 26 شهریور 1398

خیلی وقت‌ها پیش می‌آید، اتفاقات گذشته به همراه تعدادی موقعیت و اتفاقات معاصر به همدیگر می‌خورند و به یک ضرب المثل گذشتگان تبدیل می‌شوند.

تعریف می‌کنند (البته حقایقی هم در آن وجود دارد ولی به دلیل اهمیت مکان، از اسم بردن آن خودداری می‌کنم) در منطقه‌ای در اقلیم کردستان، کدخدای روستایی بود، احساس کرد که می‌تواند با کسانی که در آنجا ساکن بودند یک بازی انجام دهد، در فصل زمستان آنها را دور هم جمع می‌کند و به آنها می‌گوید: خاطره‌ای دارم مقداری پول هم جمع‌آوری کرده‌ام و می‌خواهم خیر آن نیز به شما برسد، می‌خواهم امسال باد روستا را از شما بخرم. واضح است که روستاییان آنجا حرفهایش را جدی نمی‌گیرند و او را مورد مضحکه خود قرار می‌دهند. می‌گویند که کدخدا، چگونه این کار ممکن است؟ چگونه باد به فروش می‌رسد؟   

کدخدا بر درخواست خود مصمم است و می‌گوید که شما چکار به این دارید؛ این باد و این هم پول، برای هر خانه‌ای مقداری پول درنظر می‌گیریم و در مسجد هم به سراغ ملای روستا می‌رویم برای اینکه به صورت شرعی و شاهد هم داشته باشد. در مسجد، خانه خدا تفاهمنامه را می‌نویسند و هر کسی هم پیشمان بشود بایستی چند برابر پول، مبلغی بگذارد. ساکنان آن روستا می‌گویند اگر اینچنین است برویم و به امید خدا کار را انجام بدهیم.  

زمستان گذشت و بهار آمد و به ماه درو‌ و جداکردن کاه و کُلش از گندم رسیدند. روزی کدخدا آمد و روی محصولات رفت و به آنها گفت که نباید کاه و کُلش را از گندم‌ها جدا کنند! چون باد مال آنها نیست و از آن کدخدا است...! بایستی پول نسیم باد را بدهند.  

به همه آنها اطلاع داد و بر اساس تفاهمنامه، هیچ کسی حق ندارد باد دیگری را به کار بگیرد وگرنه براساس شهادت ملای روستا گناهکار محسوب می‌شوند (با ملای روستا هم به نوعی به تفاهم رسیده بود). به ناچار، ساکنان آن روستا با کدخدا به توافق رسیدند که چند برابر پول فروش باد را به وی بدهند و حق به کاربردن باد را به خودشان برمی‌گردانند.    

اگر به وضعیت اکنونی اقتصاد کردستان بنگریم در بحران اقتصادی که در آن گرفتار شده و زیر فشار حکومت مرکزی و همچنین بدهی زیاد و سنگینی قرار گرفته است؛ مطمئناً به راهکاری باهوش و شجاع نیاز دارد، واضح است که تصمیم اقتصادی مستقل و فروش نفت برای آینده تأسیس کردستان مستقل، مسئله‌ای مهم و شجاعانه است. این تصمیم هم تنها تصمیم یک بعدی نبوده است؛ بلکه تصمیم همه گروه‌ها و احزاب سیاسی کردستان و مشاوران و متخصصان امور اقتصادی بوده است. بدون اینکه همچون واقعیت موجود، مرزهای جغرافیایی کردستان و دشمن‌های استراتژی و تاریخی ملت کُرد را مدنظر قرار دهند. متوجه شوند که چه کسانی خواهان این هستند که کُرد بر روی پای خود بایستد. همانطور که امروز هم مشاهده می‌کنیم پروسه اقتصادی مستقل و فروش نفت همچون ضرب المثلی شد که باد را از ما می‌خرند و به ما هم می‌فروشند ... ؟! 

 

ناظم دباغ

نماینده حکومت اقلیم کردستان عراق در ایران

 

اختصاصی PUKmedia

 

لینک مطلب: 

https://www.pukmedia.com/KS_Direje.aspx?Jimare=144094

صفحه1 از46

آخرین اخبار

گزارشات پر بازدید

حالت های رنگی